Corso-wagen:

2009 - Slotact


"Slotact" toont de enorme boeienkoning, verdeeld over 2 wagens. Hij probeert zich los te worstelen uit zijn benarde positie onder water. Lukt het hem om op tijd de sleutel te pakken en de sloten te openen? Wordt dit definitief zijn laatste "Slotact"? Hij is immers al op leeftijd... Door middel van beweging, versterkt door geluid, moet de toeschouwer het idee krijgen dat de "Slotact" onder water plaatsvindt. De boeienkoning zal subtiel bewegen over de hele lengte. De wagen(s) bevatten alternatief materiaal in de vorm van ijzer. Het wordt een beklemmende wagen. Wanneer deze gepasseerd is kan het publiek weer opgelucht ademhalen!


Ontwerper(s): Steven van Erck, Stefan van Steen
Prijs: 2e (627punten)
+ 3de publieksprijs


Juryrapport:

De uitwerking van de boeienkoning was geheel in bloemen en rustig van kleurkeuze. Slechts op een paar essentiƫle plekken waren accenten aangebracht van stiksels en/of huidstructuren. Krachtig was de diagonale plaatsing, waardoor beweging en dynamiek werd gesuggereerd. Het lichaam anatomisch prachtig weergegeven. Zijn langzaam bewegende hand die naar de bevrijdende sleutel grijpt en de ademhaling die de borstkas zachtjes op en neer beweegt. Subliem gedaan. Zijn haar, de biezen en flossen aan zijn broek, de zwaaiende hangsloten, alles deinde mooi mee in het denkbeeldige water. Het deinen had niets mechanisch. Het was onregelmatig en gaf echt de indruk van water. Ook het rechterbeen ging lichtjes heen en weer, met bij de knie een flexibel bewegend stuk. Alles bleef keurig bedekt met bloemen. De stofuitdrukking zoals de plooien, bilnaad en dergelijke had het juiste schaduweffect om de wagen interessant te houden. Ook de spanning die buurtschap Laer-Akkermolen in het gezicht van de boeienkoning wist te leggen was prachtig. De oogleden en mond van de man gingen iets verder open wanneer zijn hand bijna de sleutel aanraakte. Het leek alsof hij zijn adem inhield. Het zag er zo realistisch uit dat het voelbaar werd; deze greep naar de vrijheid. En het geluidsdecor, prachtig. Een wagen met veel dramatiek. De vorm van het staketsel was sterk, evenals de suggestief uitgewerkte kettingen. De toeschouwer vulde de ontbrekende delen automatisch aan. Het totaalbeeld was ongelooflijk leesbaar. Het geluid ondersteunde en versterkte het totaalbeeld. De traagheid van de bewegingen was erg mooi en werkte goed bij het tempo waarmee corsowagens zich voortbewegen. Kortom de jury kon zich goed inleven in het drama en dat was knap.




















Agenda


Sponsors: